Ben Kahramanmaraş’ım,
Günlerdir dinmez yaşım,
Yerle bir oldu toprağım taşım,
Ben ihmaller kurbanıyım.
Ben Adana’yım,
Baksan bana koca bir enkazım,
Günlerdir tutulur yasım,
Ben de ihmaller kurbanıyım.
Ben Gaziantep’im,
Yerle bir oldu evim,
Ben acının kendisiyim,
Ben kader değil kederim.
Ben Hatay’ım,
Gülmedi kara bahtım,
Hem enkazım hem yaralıyım,
Ben ihmaller kurbanıyım.
Ben Malatya’yım,
Sahipsiz kaldı yuvam dalım,
Eksik olmaz üzüntüm, gamım.
Ben Kilis’im,
Duyulmaz oldu sesim,
Ses oldu bana sessizliğim.
Ben Osmaniye’yim,
Sözlerim tükendi daha ne deyim,
Görsen içler acısı hâlim.
Ben Şanlıurfa’yım,
Sorsan dardayım, zordayım,
Yüreğimde kocaman bir yıkım
Ben de ihmaller kurbanıyım.
Ben Diyarbakır’ım,
Bir zamanlar ne güzeldim,
Şimdi ağır bir enkazım.
Ben Adıyaman’ım,
Göklere yükseliyor çığlığım,
Yaralıyım, ihmal kurbanıyım, acılıyım,
Ben de bu ihmalin son parçasıyım.
