Sustu dilim, coştu gönlüm,
Kimse duymadı.
Kelimeler tükendi, gözler konuştu.
Kimse anlamadı.
Yazdı kalem satırlar siyah,
Cümleler ağıt,
Okundu kağıt,
Kimse konuşmadı.
Sustu aklım, titredi ellerim,
Kimse hissetmedi.
Kalp ağladı, gözler güldü,
Yer gök inledi sessiz feryattan,
Kimse duymak istemedi.
Hayat sustu, kader konuştu,
Acı hüzün dağ oldu taştı.
Sabır, acı ile ağlaştı,
Kimse anlamadı.
Ey hayat, kırıldım sustum.
Tükendim kalktım.
Acı çektim, filiz verdim.
Kalbim ağladı, yüzüm güldü
Kimse anlamadı.
Ey hayat;
En yakınlarım sapladı göğsüme hançeri,
Kimse duymadı sessiz çığlımı.
Sen uzat elini,
Sen sar bu karanlığımı…


