Şiir

Önceleri… Yeni alınmış bir ceketim vardı ama birkaç beden büyük. Bir kumaş pantolonum beli düşük, Terziden paylı bırakılmış. Bir beş...

Ne rengine baktım ben, ne ırkına, diline. İnsanı insan yapan, muhabbettir biline. Dönemem ki sırtımı, kardeşimin yüzüne, Uymuşken Mevlana’nın çağrısına...

Bir yanım zemheridir, saçlarımda kar benim. Koynumda taşıdığım, cemrelerim var benim. Ha söktü ha sökecek, baharın şafağıyım On ki kardeş...

Oysa Demincek oynayarak çocuklar Temizlemişti karı Üstünde kedilerin pati izleri Ağaçlardaki çürük narı Bir saklanıp şimdi yine gelen Fırtınalı karı...

Beli iki büklüm olmuştu benim anamın. O ikisinin yarısında biz, yarısında babam. O ikisinin arasında bir tek kendi yoktu. Yarısında...