Şiir

Kabasını alıyorum hayatın. Hayatıma hayat diyemem artık. Acı aniden diner derlerdi. Darmadağın gövdemi nasıl saklarım. Kelimelerin tadına bakıyorum. Yutuyorum noktası...

Ata dedem tohumundan gelir dalları Ben onların dilinden çalarım sazı Dinledim mor şafakta dağlar avazı Yürüdüm adım adım binlerce yılı...

Bir arı nasıl dolaşırsa bir özden bir öze Hewal dolaşıyorum bir seyyah gibi Öğreniyorum-görüyorum her dünyada bir kalabalık Bir yalnızlık...

Sen benim yaşadığım şehirsin… Nereye gidersen git yanında yüreğim… Sen benim kanadı kırık yeminimsin, Yıllar yılı yerine getiremediğim… Sesin yok,...

Çocuktum, her çocuk gibi benim de hayallerim vardı bilyelerim kadar renkli. Çocuktum, ben de her bahar mevsiminde uçurtmamı salardım gökyüzüne...