Şiir

Beyaz şarkılar söyle bana Çakıl taşları gülümsesin Örelim yalnızlığımızı yeni baştan Ellerimizde şafak kızılı Bulanıp yosun kokusuna Güneşi biriktirip gözbebeklerimizde...

Bir kediydin sen çocuktum yanında Kolların mırıldanırdı Soluğundaki  serenatı Büyüler sarardı sımsıcak Anıları da kazıdın tırnaklarınla Saatinde telaş Kitabımda dudaklarının izi...

Ah ! Azizim şöyle, Masalar kurulsa açlar ülkesine. Karınlar doysa tıka basa. Bir çocuk uzatsa elini, tutsam , Götürsem onu...

Kılıçtan keskindir sessizliğin teni Öyle bir vurur ki şahdamarına Nabzında kendin atarsın Karanlık bölünür şafak soyunur kendinden Ölçer biçer her...

Ellerimi kesiyor cümleleriniz Üstelik sesiniz çok kirli Tehditleriniz parmaklarımın ucunda asılı sarkaç Kaçıncı ben ve bıkmadınız uğraşmaktan Bilirdim yapacağımı ama...