Şiir

Huzursuzluğa Karşı Ey karanlıktan çoğalan lânetli zorbalık dur! Bu millet, kahrına değil; kahrını kırmaya hazır. Din diye ağ kurup aklı...

Turnalar da cümle kuşlar gibi göçüp gider de İnsanın gidişini bilmem niye yadırgar insan Vay kurban Mevsim kıştır Kar altındadır...

gökyüzünde tozan bir bulut kümesi, sanki kırılmış şeftali bir pudra. dökülür de parça parça sızar uçağın titrek kanadından. küçük oval...

bir köprüdeyim sonunu görmediğim yol uzun alıcı kuşlar dönüyor tepemde   saplanıyor iğne gibi kum taneleri yüzüme gidiyorum bilmediğim yerlere...

Masum çocukluk sıvamıştı kerpiç duvarları Sıralanmış kerpiçler yokluğa çocukluk dalardı uykuya Salçalı ekmek sürülmüş arkadaşlığın samimiyeti Bezerken oyunları Sokaklar düşlerin...