hiç olmayası bir sahnede, olması lazım geleni gerekli kılan bir hamlede… Teker teker söv-lenip atılan tüm kelimelere inat Tüm yüzlerin...

Sessizlik insanda gidiştir bazen sessizlik bitiştir… hep istense de huzur huzur sanılan bazen hüzündür. Ah eski güzel zamanlar bilmemenin dayanılır...

Ey beklenmedik anların şairi zaman Nasıl bırakıyorsan tek başına öyle sarıyorsun Kalabalık karmaşa Ki bilinen; Hani goncanın açarken gürültüsü İnsanın...

hayata anlam katan her ne varsa insan ona yaklaşıyor böylece belki de -biraz- ölümden uzaklaşıyor

Zamanla tükense de ömrün onca yılı Közlenmiş bir ateştir çöreklenmiş o sızı… Bazen bir kelime, bazen kayıp bir zaman Sevda...