Gecenin en sessiz anında, Rüzgâr bile sustuğunda, Bir kalbin diğerini andığı o vakit, Zamanın durduğu yerdedir aşk. Ne doğudur ne...

  Edebiyat, insan ruhunun hem en sessiz hem de en gürültülü halidir.  Sessizdir; çünkü okurken yalnızızdır, kelimeler yalnız bize fısıldar....

Kalbim hep eylül ne söylesem kifayetsiz uçlarına çiğ düşmüş çimenler gibi soğuk ve ıslak heybemde onmaz binler anı ervahı ellerimin...

Aynadaki kadın, Gözleri buğulu, yüzünde buruk bir tebessüm, Aynadaki kadın, Zarif, ince, kırılgan.. Kendi özel, edası güzel bu kadın, Sevilmek...

“Edebiyat nedir?” diye soruyorlar bana yıllardır, edebiyat şu veya bu desem anlatır mı edebiyatı bilmiyorum ama edebiyat öncelikle bir daldır....