
AH DİLİM BENİM
Ah dilim benim…
Canlılar arasında anlamayı ve anlaşılmayı sağlayan güçlü bir araçken neden bu kadar özensiz, yapay ve samimiyetsiz bir hale soktuk bu üstün yeteneğimizi anlamakta gerçekten güçlük çekiyorum. İlk konuştuğumuzda buna tanıklık edenlerin yaşadığı sevinç, gurur ve kıvanç duygusu anlamsız ve boşuna bir heyecanın yansıması mıydı ?
Bugünün koşullarında doğası gereği biraz irdelediğimizde içine düştüğümüz durumu daha net görebiliriz. Dilimiz duygu ve düşüncelerimizin aktarımında çok önemli bir role sahiptir. Söz gelimi hissettiğimiz duygunun, akıl ettiğimiz düşüncenin bir sesi, rengi ve biçimi olmalıdır ve muhatabımıza en iyi ve özlü şekilde bunu aktarmak gerekir. Öyle ki karşımızdaki insanda beklediğimiz etkiyi uyandırsın ve buna göre tepkiler alabilelim.
Normal şartlarda ilişkilerimizin daima gelişmesi ve ilişkide bulunan insanların birbirine yaklaşması gerekirken, günümüzde bir araya gelen insanların süreğen sorunlar içerisinde birbirini anlama gayretinden uzak düşmeleri ve ilişkilerinin zayıflaması, kopma noktasına gelmesi ve dahi kopması içine düştüğümüz durumun ne kadar vahim olduğunu bize açıkça gösteriyor.
Sorunu teşhis ve çözme irademiz ve ortaya koyduğumuz pratik sadece bilgi ve tecrübeyle edinilmiş bir durum değil, asıl öz varlığımızın farkındalığında olup olmadığımızla ilgilidir kanaatimce. Çünkü dış ortamdaki her şey bir uyarandır ve gerçek olan varoluşumuzda gizlenen ve açığa çıkmayı bekleyen özdür ve bu her birimizin içinde zaten mevcuttur. Her şey eğer bir gayeyle yaratıldıysa ve manaya sahipse ve bu bütünlük içinde bir düzen ve sistem içinde devam ediyorsa hepimizin bunun bir parçası ve sağlayıcısı olduğumuzu idrakten kopmamalıyız.
Çocukların yüzündeki saf tebessümü göremez olduk; sevgiyle el ele tutuşan gençlerin tutkularının yerini kinin, öfkenin ve nefretin aldığına tanığız; bir yuva kurma, aile olma niyetiyle yola çıkanların kısa zaman sonra ayrılıklarına şahidiz. İşin mantığında her birlikteliğin samimiyet, güven ve kabule dayanıyorsa uzun ömürlü olması doğal bir süreçtir.
Biz insanlar hep haklıyızdır, haksız olanın hep dışımızdaki olduğunu söyleyecek kadar sorumsuz ve bencil bir anlayışın ve tavrın içinde yaşamayı mutluluk sayıyoruz kendimize.
BEN OLALIM,
SEN OLALIM,
Daha da önemlisi: “ BİZ OLALIM. “
Bir dil, bir insan diyoruz ama…

