Kendinizden bahseder misiniz biraz?
diye soruyorlar kimi zaman.
Bahsetmişimdir daha önceleri
“Ne zor işmiş şairlik! ” diye .
Bağışlayın beni
“Korkak bir şairim ben,
Bu yüzden de utanırım kendimden.”
Sevdiğiyle arasına girdiğim için
Kalemim de hakkını helal etmeyecek, biliyorum.
Bir çocuğun karanlıktan korkması gibi bazen
Korkarım ben de çoğu zamanlar şundan bundan
Kaf Dağı’nın arkasındaki krallardan,
En çok da kralcılardan…
“Ne anladık o zaman biz bu işten?” diyebilirsiniz.
Deyin lütfen!
Alınmam.
Ben de diyorum zaten kendi kendime:
Toprağın altındaki hazineden kime ne fayda?
Elimde kazma, kürek ortada dolanıyorum işte
Şairim diye…
