Camıma düşen yağmur damlalarıydı gözlerin,
Öylesine saf, öylesine duru.
Ama öylesine değildi
Bakışı, gülüşü, kokusu.
Ama gece karışınca güne
Gözlerinde karışırdı aleve
Sanki alev alev yanardı gözlerin,
Yağmurda söndürmek istercesine yağardı.
Ama ne o gözlerdeki alev sönerdi
Ne de yağan yağmur dururdu.
Merhaba sevgili okur.
Mitolojide Tanrıların anası olarak bilinen Tanrıça Kibele’nin anaç, üretken, hayatın devamını sağlayan özelliklerinin uğruna inandık. Ve onun adını kullanıp Kibele Sanat olarak edebiyatta biz de varız dedik. Edindiğimiz misyonla amacımız; bizden önceki kalem ustalarımızın bayrağını, gelecek kuşaklara ulaştırmak. Çünkü edebiyat dünya tarihini içinde barındıran devasa bir ansiklopedidir… Devamını Oku
