ÖZGÜRLÜĞÜN ÇOCUKLARI
Atlar,
Özgürlüğün çocukları…
Hayranlık uyandıran bir şiir gibidir.
Asalet kokar,her mısrası,buram buram
Duruşu,bakışı,ruhuna,kalbine dokunur.
Kıskanır maral,imrenir ahu
Bir o kadar güzel ve büyüleyici
Bundan ötürüdür atlara sevdam.
Yeleleri, rüzgarla dans eder adeta
Gözlerinde derinlik,ayak seslerinde geçmişten hikayeler taşır
Tarihin,tozlu sayfalarındaki zafer çığlıkları,
Nal sesi,kısrak sesine karışır.
Benim rüyalarımda ise beyaz bir küheylan,şaha kalkar
İçimde ,en derinde…
Sahip olmadığım kanatları,ödünç verir bana.
Uçuverir ruhum,özgürlüğün şarkısını söyleyerek
Cebimde ne kadar hüzün kırıntısı varsa
Tek tek savururum gökyüzüne
Yerine taptaze umutlar,doldururum düne inat
Nede olsa umutların bittiği yerde koşmaz atlar.
Aşk gibi laf,söz dinlemez
Dört nala,dolu dizgin çoşar gönül.
Cennetin kapıları,aralanır sonsuzluğun ışığında.
Hiç bitmesin isterim bu rüya;ya da gerçek olsun
Çok şeymi istemiş olurum Ya Rab!
Öyle ya düşleri gerçek kılanda sensin Ya Rab!
