Güneşin yakıcılığı hafiften kayboluyor, meydan kalabalık olmaya başladı. Bugün panayırın
son pazar günü. Çocuğunu alan anne babalar akın akın geliyor, süre az olduğundan daha önce
gelemeyenler kapanış gününü mutlaka görmek istiyorlar. Haklılar da, her yıl değişik faaliyetler
oluyor ve kimse bu faaliyetleri izlemeden duramıyor. Her taraf renk renk balonlar, renkli üçgen
bayraklarla donatılmış çocuk sesleri etrafı çınlatıyor.
Tramplende beline halat bağlanmış üç çocuk zıplıyor, kesin en mutlu oldukları gün, bugün
diye içlerinden geçiriyorlardır. Biraz ileride İspanyol kız da denilen, semazen gibi devamlı
dönen, içinde binenlerin adrenalin salgılayıp çığlıklar attıkları kocaman eğlence oyun cihazı.
Sarı saçlı, öndeki süt dişleri dökülmüş bir kız çocuğu annesinin elini çekiştirip keten helvacıya
doğru götürüyor.
Küçük tren düdük çalarak, yılan gibi döşenmiş raylarının üzerinde taşıdığı küçük çocukları,
adeta masal dünyasında gezdiriyor. Dönme dolapta genel de birbirlerine sarılan genç sevgililer
ya da kendini genç hissedenler olur. Akşam olunca hava kararmaya başlayınca, lunaparkın
ışıklarını açtılar burası ışıl ışıl oldu, her taraf aydınlandı.
İnsanlar en güzel kıyafetlerini giyip gelmişler, pespaye vaziyette gelemezlerdi çünkü her an
bir tanıdığa rastlamak mümkün. Bütün kasaba burada sanki. En büyük eğlenceleri yılda bir
kurulan panayırdı. Sabah hayvan Mezat’ında hayvanlarını satanlar, yakın şehirlerden gelip
alışveriş yapanlar olur. Biraz ileride kurulan sahneye, saç maşasıyla saçlarını kıvrım yapmış
güzel sesiyle insanları hayal dünyasına götüren, kasabadan olduğu bilinen sunucu kadın,
kapanış yapılmadan önce herkesi dansa davet etti, müzik çalmaya başlayınca çiftler piste
fırlayıp yoruluncaya kadar dans ettiler ve az sonra gece, bir daha ki panayırda buluşmak üzere
sona erdi.
