Ay: Eylül 2025

Çocukluğumu daha bir derin hatırlarım her yıl Eylül'ün gelişlerinde...Okulun ilk gün heyecanı,yeni defterlerin kokusu,tatilin bitiş hüznü... Sararmış yaprakların verdiği huzurla ...

Bir merdiven basamağında oturmuş yalnızlığım. Kalbimde bir kuru kalabalık,ağırdan çalıyor kemancı. Beynimde ayağında kundura...susturamıyorum. Ne yalnızlığıma adapteyim,ne kemancıya.. Doğumla ölüm ...

Denizi bile olmayan o koca şehri bırakıp doğduğum, büyüdüğüm küçük kente dönerken orada neler yaşayacağımı hiç düşünmemiştim. Aklımda yalnızca anneannemin ...

Benim, çocuk. Haberlerdeydim bugün. İlkin zor yutkundunuz, ama kolay unuttunuz Benim, çocuk! Ölümüme siz göz yumdunuz Ayağım küçüktü, ayağım pamuk ...

Kendini orda tamamlar, güneşin ilk kıvılcımı, hüzünle sulanmış çiçeklerin, hasretle oyulan dağların, öfkesi kırılan şehirlerin, ay ışığı ardına saklanmış asırların, ...