Bugün yine bitti.
Takvim bir yaprak daha attı geriye…
Yalnız bir yaprak mıydı atılan
Yalnızlık da peşinden uçtu.
Yalnızlığı tattı haliyle zaman
Ayak izlerini aradı.
Yoksa iz bırakıyor muydu yalnızlık
Çünkü, bulamadı.
Pencereden baktı saat,
Her taraf beyazdı
Gün bitti ve yaprak düştü,
Beyazlar kirlendi ilk olarak.
Sessizliği aldı yanına zaman
Bitene kadar nefesini dinledi.
Bir viyola aradı çalmak için
Sonuç, bulamadı.
Bugün nasıl uzun sürdüğünü kavradı zaman
Işıklar sönünceye dek gözleri açık dolaştı.
Yol da bir yanılsama mıydı yoksa
Çünkü, o yolu bulamadı.
Bekledi, bekledi
Yoldaki izleri takip etti.
Karanlıkta bir el hayal etti
Döndü durdu
Sessizlikle birleşti yalnızlık
Tek bir özlem bulutu olup,
Uçuştu tüm yanılsamaların önünde…
Sonuç, gün bitti.
Yürüdü sonra
Bir günü daha ardında bırakmanın
…ve yarına tekrar uyanmanın merakı içinde.
Bittiğine inanmadan uzattı da uzattı.
Olmayan yolların asfaltında
Gitmeyen güneşlerin batışında
Akmayan saatin yelkovanında
Dokunamadığı ruhuyla sallandı, sallandı.
