Yine akşam oldu,
yalnızlık omuzlarıma çivisini çaktı.
Sanki aynı yerden, aynı pasla.
Uzaklık aynı gerçi;
yanındayken de uzaktın,
dokunabildiğim hâlde yetişemediğim bir kıyı gibi.
Şimdi de öyle:
her yerdeyken olan uzaklığın
yer değiştirmekle azalmadı.
Yine akşam oldu orada olduğu gibi,
görebiliyorum seni buradan da;
camın üstüne vuran ışıkta,
suskunluğun çizdiği ince çizgide,
hatırlamanın en keskin yerinde.
Merhaba sevgili okur.
Mitolojide Tanrıların anası olarak bilinen Tanrıça Kibele’nin anaç, üretken, hayatın devamını sağlayan özelliklerinin uğruna inandık. Ve onun adını kullanıp Kibele Sanat olarak edebiyatta biz de varız dedik. Edindiğimiz misyonla amacımız; bizden önceki kalem ustalarımızın bayrağını, gelecek kuşaklara ulaştırmak. Çünkü edebiyat dünya tarihini içinde barındıran devasa bir ansiklopedidir… Devamını Oku
