Avlanan bir Kartal o,
Aruhan.
Açlığının, keskinliği kadar keskindir aklı,
O Uyanık ve cesurdur.
Ama vadinin derinliğinde…
Kızgın güneşin altında ağır bir nefes var.
Tahta oturmuş gibi yatan bir gövde…
Kavran’dır o — ormanların kralı,
Karnını doyurmuş,
Şimdi ,
gaflet uykusunda.
Bırak rüzgar okşasın yelelerini.
Sen ,
Aruhan gibi uyanık ol
Bil ki zafer, uyanıkların hakkıdır.
Avlanan bir kartal ne kadar cesursa,
Karnı tok Zaferine inanmış bir Aslan
O kadar gaflet uykusundadır.
Çünkü; açlığı unutmuştur o.
Ey insan,
Unutma, ancak uyanık olanlar destan yazarlar.
Nevin YILMAZ
