Ay ışığını doğurdu.
Yekta’ya yalvarır oldu.
Uğultunun sırrında boğuldum.
Sessizliğin bana fısıldarken.
Teyakkuzdayım şimdi.
Müsterih olamam biliyorsun.
Şerrin hayrını ararken.
Sesler semâda yankılanır oldu.
Feryat Figan şimdi bu vicdan.
Haykırır mısın Ey kalp !
Cevabım sende mi kesinleşir ? Doğrularımdan korkarken.
Biter mi sandın herkes gibi ?
Umut güneşin ardından doğarken.
Her bir pranga kırıldı dilde.
Yürüdüğün yolda maziye koşarken.
