Yalnızlığa uzak eyledim de adını
Sürükledim peşine şu zat- ı aşkı
İntizarımdır, türkülerde kaybettim şuuru
Kahrettim, teşebbüsüm intihar duygusu!
Bilmem kaçıncı isyanın şeddesi inkârım?
Kanlı dağlardan bağrıma tütün bastım!
Cezmiyle bağladım, bağdaştırdım
Hakkı ile Elif’ ten asillik aldım!
Setreyledim, sen seni öldürme niçin?
Çırasıyla küllenip yandığım için!
Sessizliğinde büründüm, en feymanı hâle,
Sadığım Mesnevi’ den aldığım ilime!
İster hicran edip beni zindanlarda sakla,
İster ateşler salıp Nemrut’ ça kundakla!
Kır çiçeklerine verdim ney dinletisi,
Ağlaştılar duyunca bir bir sesimi!
Gökten üç Adem elması düştü,
Günahkârım çokça, narıyla örttü!
Kimi öz kardeşim, kimi annemsin,
Yahut sevgiliye can- ı hediyemsin!
Kurşun kurşun, tespih tespih dağılsam,
Sere serpe otağına yayılsam!
Mermere geçirsem de azaptan dişimi!
Bütünüyle aklayıp paklarım kendimi!
Cismine hicret değil/ muhabbet kervanım!
Ruhunla titreşiyor, elim, ayağım!
Var say ki sevdanın kalmamış ahdı;
Bahtiyar edip güldürme muradı !
Düşüm çırılçıplak, tenimde malûm solgunluk!
Savuşturduğum nemsin, belki çocukluk!
Yüzbin tövbe ile nafile yüzbin ikrar;
Bağlayıp atsalar kaynaklar taşar!
Yüküm ol vebalim kadar boynumda ağır!
Lâlim ol dilde, kulağımda her dem sağır!
Alfabemde gizli harfsin, dersen nasıl ispatla?
Öksüzlüğümle lügatında çarp, çıkar, topla !
Yalnızlığa uzak eyledim de adını
Sürükledim peşine şu zat- ı aşkı!
