“Ah!
Romeo söyle,
nedir bu karanlık içimi acıtan?
Kuşlar sustuğunda duyduğum bu ses de nereden gelmekte?
Ve dereler çağladığında bile!
Hangi sözler söyleniyor içimde?
Neler oluyor…
Söyle Romeo,
Bildiklerini nasıl bilmez insan?
Nasıl bir körlük bu, içimdeki sesleri tanımaz yapan?
Ah Romeo!
Söyle, nedir bu karanlık, içimi acıtan?
Sen Romeosun, anlat bana.
Baharda açan bahçe çiçeklerinin
yapraklarını sergilediği gibi anlat.
Ormanın yaşamı gibi,
Söyle bana, inkişaf eden ve ettiren gibi
Dereler… Nicedir gürültü oldu sesleri.
Kuşların sesiyse rüyamda bile devam etmekte…
Sen Romeosun. Söyle;
Neresi bu acıyan?”
Özgü Elvan Yılmaz



