Seni sevmek,
bir cümleyi yarım bırakıp
onu ömür boyu savunmaktı.
Noktasını koymadım;
çünkü bazı sonlar
yazıyla değil,
kanla tamamlanır.
Zaman bizden sonra
bir suçu örtmek ister gibi aktı.
Takvimler masumdu
ama günler
delil taşıyordu.
Adını anmadım.
Bir ismi söylemek
onu bağışlamaktır bazen.
Ben seni affetmedim,
sadece
içimde sakladım.
Birlikte susmayı öğrenmiştik;
bu yüzden ayrılığımız
çok gürültülü oldu.
Sessizliğin
bir de çığlık hâli vardır.
Sana dokunamadım,
çünkü bazı temaslar
insanı hayatta bırakmaz.
Sen bir ihtimaldin,
ben
o ihtimali kaybetmiş
uzun bir bekleyiş.
Şimdi içimde
iki zaman çarpışıyor:
Biri seninle olan,
diğeri
sen yokken katlanılan.
Eğer aşk
bir yıkım biçimiyse,
ben hâlâ
enkazın altında
seni koruyorum.
