Hani bir martı kadar hür
Ama bir o kadar deniz bağımlısı tutsak
Hani insan içinde gayrî ihtiyarî
Yaşar ya bir şeyleri
Amaçtır mutlu ve rahat ettirmek sevdiğini
Bir yandan da koşullarını kendince uyarlayarak
Kendine adapteli bir huzur
Gelecek daha belli değilken
Bir an ötesi kesik soluk kadar yakın
Ömür kadar uzakken
Düşleri kurmak için şimdiyi yok etmek
İsyan ederken bir şeylere
Bir yandan da tutsaklıktan korkarak
Geri çekilecek en iyi konumda durmak
Sözde yanında olmak
En yalnız bırakarak
Bir martı zarafetinde güzel
Bir martı açlığında vahşi
Bir martı bencilliğinde
İşte böyledir insan
Sevdim der de
Kendini üzmeye korkar

