Şiir

Çiçeksiz dalların ağıtında kaybolduğum günlerdi: Gölgesiz bir ağaç oldum, kökleri kurumuş, Yüreğimde saklı bir sızı, deniz gibi bir özlem. Yağmur...

Gel dert! Gel de uğra son durağına. Şahitlik edeyim kimin dost kimin düşman olduğuna. Soldur gülün dikenini bile bir hiç...

Yudumlarken kahvemi bardağımdan Yine bir damla süzüldü dudaklarımdan. Aktı yavaş yavaş bardaktan Sonra yavaşladı kuru bir damlanın yanında. Sadece durdurmak...

yeniden başladım işte örmeye sustuğun yerde bıraktığım hapishaneyi bir tortu misali bıraktım aşağıda bir of çektiklerimi her dokunuşun bir geçişti...

Sokaklarım vardı Pencereleri sevgilere açılan, İlmek ilmek ektiğim çiçeklerim, Kapımda erik ağacım. Dönebilsem eski günlere, Hatıralar sarsa her yanımı. Sokaklarım...