Şiir

Sayısız mutluluk Saydırdın parmak uçlarıma. Boğum boğum hasretten, Gözlerime düşen serin ve tuzlu Bir sevinç… Aylar, günleri âşık eder peşinde....

İlk sıcaklığı aranan gözlerindi Unutulmaya terk edilişimi sindiremeyen içim Yoksunluğun kahrıyla tükenişim Ve hor görüldüğüm vakitleri ilk çocukluğumun Kapanırken yüzüme...

Haykırışlar dingin, gülüşler yalan Patronlar kurt olmuş, ağalar sırtlan Bu nasıl bir zaman, bu nasıl günler? Dünyada halklardır sersefil olan...

Belli gemileri yakmışız Hayli yol almışken Hayalimizdeki rotalardan caymış Denizler ortasında Öyle üryan Ummana dalmışız Yıldızlar şahitti bazı gecelere Zühre...

Alnında güneş lekesi Alnında su sesi Alnında kimsesiz yatan bir keder Yalnızlığın barikatına uyanmışsın Gündüzler kalabalık deyip Şarabına kendinden biraz...