Şiir

Şehirler geçiyor önümden. Yolları uzaklara çağıran sokaklar... Eski bir tramvaydayım. Biletlerim kesilmemiş hayattan. Rüzgarlar vuruyor ıslak pencerelere. Kapı önleri eski...

Hatırlıyorum Bir gün Tavla oynarken Platon'la Olanca kıskançlığıyla gelmişti Aristoteles Sokrates koşuştururken sokağın köşesinde Ege yine sıcak ve güzeldi Zeytinler...

ne meryem bakireydi ne de ellerin sıcaktı ve itiyordu durmadan emekleyen acabaları yetmiyordu artık ışığın galeride yolumu bulmaya gözlerin kömür...

Güneş ışığı yüreğime dolar. Sürükler beni rüzgar, alır götürür beni zaman. Çatlamış dudaklarımda bir şiir kalır. Adı sevda.

gelmeyeceğim , bekleme dedi bekledim ; nükleer değmiş bir kent  gibi soğuk, sessiz ve kasvetli... hiç konuşmadı bir daha sorularıma ruhumda...