Rüzgarı yakalayamam ben,
Güneş’e dokunamam.
O en parlak yıldıza yakından bakamam;
En yüksek dağa tırmanamam, o en güzel çiçeği koklayamam…
Ay’ı sonsuza kadar seyredemem,
Yeşil çimlerin üzerinde uçtan uca gezinemem!
O tüm ağaçların ulu gölgelerinde güneşlenemem
Ve o güzel ırmakların o soğuk sularını içip bitiremem…
Hem söylesenize bana, bunu yapamayan sadece ben miyim?
Bir ben mi geçtim dünyadan biçare bir hayalperest?
Yüzyıllardır kurulan şu alemde bir ben mi dertli oldum dünyadan?
Eğer öyleyse!
Kabul ediyorum, insanım ben!
Biçare, hayalperest bir insan sadece…
