Zulmün de göğsü kabarır, surları yükselir bazen,
Korku eker sokaklara, gölge düşürür her yüze.
Ama hakkın yürüyüşü var; sessiz, ağır, inatla,
Bir kıvılcım yeter de, döner kül olan köze.
Güneşi perde sanırlar, karanlığı kalıcı,
Geceyi taç diye takar, sabahı unutur zalim.
Oysa zaman dürüsttür: geçer hükmün alacası,
Bir gün gelir, adalet çalar kapını; mutlak, sakin.
Ne kadar sustursalar da, sözün bir yolu vardır,
Kırılan dallar filizlenir, taşın da suyu vardır.
Kış uzun sürse ne çıkar, ayaz yorsa ne çıkar?
Her gecenin ardında, dönüp duran bir yarın vardır.
