Cennetin Dehşeti / Biletsiz

İhtişamınız Bir Tek Benim Halimi,
Varlığımı Kınıyor.
Dehşetin Sarıyor umursanmayan Halimi,
Bir Göz Bile Üstüme değmiyor.
Geliyor Sürekli Kahkahalar Kulağıma,
Neşe Yerine “Defol!” Fısıldıyor.
Demezsin Zaten,
“Bir’lik dehşeti bile yok” Sanırsın,
Cennetin Dehşetidir Bu Tek Kişilik Izdırap.
Eğlenen Davetlileri Gördükçe gözlerim;
Ruhuma Anca “Ağla…
” diyebilirim.
Böceğe Değil,Kendime bile geçemiyor Sözlerim,
Nice Şiirlerimi Kendim Yazar, Kendim Dinlerim.
Zulüm Sadece Bana İşler.
Zulüm Demeye bile Kimsesizlikten Bin Şahit İster.
Bir An Bile Yalnız Bırakmıyor Sağolsun Dostum Keder,
Eğlenenlerin Sesini İşitmemdir Bu Tek Kişilik Izdırap.
Pencerenin Arkasında Yıllardır Bekliyorum Ağlayarak.
Siyah Yoksunlukta,Kederin Kollarında Yaşayarak.
Sarılmalarınız Söküyor Gözlerimi,
Siz İçeride Şarkılarla Yaşayarak…
Kalbim,Köşesinde Kabullendi…
İçi giderek izlerken.
Ruhuma Anca “Ağla” Diyebilirim,
Cennetinizin Dehşetine Uğrarken…