Burada durmalıyım şurada konuşmalı şurada düşünmeliyim.Düşünmemeliyim şurada ve
şurada düşünür gibi yapmalıyım.Şu düşüncelerime şerh koymalı şunları düşündüğümü
bile hatırlamamalıyım.
Dün kumsalda güneşleniyordum ve kirletiyorum tekrar kendimi sınırlarımı aşarak.Böyle
olmalı çünkü yaşamak böyle birşey.Güneş yok bile şimdi hayatımda çünkü metrolara
gürültüye ve tartışmalara kiraladım bu gün kendimi ve yapmacık sohbetlere.
Kaldırımlarda bahardan başka herşey var ve çantalarda sayfa sayfa
gerçekler.Kendimizin kalpazanıyız ve daha sevimli kopyalarımız.
İpotekli düşüncelerimiz çoğumuz tezgahta ve avuçlarımızın arasında korumaya
çalışıyoruz birazımızı.
Bana gerçekliğini gösterme nasılsa onu kendime uyarlarım başkaları da öyle.İnsan
insanın istasyonudur ve yüreğinden bir nehir akar her insanın kelimelerden . Bu gün
özlüyorsam seni hala belki de bu nehirden.
Hayat düğüm üstüne düğüm atıyor bize ve biz bir ip cambazıyız
kendimizde.Düğümlerimizi çözsek de cambazlık yapmalıyız ve sahtekarlık.Kendimize
de.