Yaşa da başa da bakmıyor, gördüm,
Babası ölünce, büyüyor insan.
Göremedim önce, anladım kördüm.
Babası ölünce, büyüyor insan.
Çalınacak kapım, kalmadı benim.
Sığındığım gölgen, dağım, meskenim.
Azrail, ben artık sana küskünüm.
Babası ölünce, büyüyor insan .
Ben hiç büyümedim senin gözünde.
Hep bir nasihatin vardı sözünde.
Son dersini aldım kırk sekizinde.
Babası ölünce, büyüyor insan.
Yine tut elimden ,götür yanında.
”Oğlum” de, gelirim hemen anında.
Soğuk, kısacık bir şubat gününde…
Babası ölünce, büyüyor insan.
Mezarın başına çöktüm, bekledim.
Acıtmasın diye taş ayıkladım.
Gömemedim seni, inan sakladım.
Babası ölünce büyüyor insan.
Ali Mâzin sana benzer sen gibi,
Biraz aksi, çabuk kızar, asabi.
Üç kız, bir de oğul kaldık biz sabi.
Babası ölünce, büyüyor insan.
