Ardından ağlamaktan vazgeçtiğim düşlerim,
Uykularından uyandırsın isterim.
Belki de ipin ucuna iliştirdiğim,
Kinayelere aymayan,
Yoksunlukla sınanmış,
İzansız akıllara talip olmanı izlerim.
Ya da lal’ine denk gelmiş dudaklarda,
Kendini okumanı duyarım.
Ve tüm bunların arasında;
Güneşi suya bırakır,
Yansımasına selam durur,
Kendimi bulurum.



