Edebiyat;insan ruhunun en derin köşelerini keşfeden,duyguları,düşünceleri ve deneyimleri ifade eden hayatın yansımasıdır.Gerçeği, hayal gücüyle harmanlayıp,estetik zevk duygusunu dil aracılığıyla...

Köpek havlamaları arasında sabaha uyanıyorum. Yarım yamalak sevişmelerden sonra. Bilindik sabahlar iç alemimizin travmasında Örtmekten aciz kalıyor, ruhumun gizliliği. Neden......

Kendi kendine konuşana deli derlermiş. Peki ya kendi kendine söyleşi yapana ne denir? Ben hep kelimelere hayran bir kız çocuğuydum....

1. Çimenlerin arasında bir papatya Sarı sarı parlamakta Bir el uzandı onu koparmaya Anladı sonu yaklaşmakta Fırsatı olamadı yerinde huzur...

Aydınlanmak için lambanın değil duyguların yakıldığı bir yerden geliyorum. Oradaki insanlar, hüzünleri karşılığında kendilerine tebessüm satabilecek bir tüccarın varlığına inanıyorlar....