Sende bir şey var, Henüz harf olmamış bir ses gibi Taşlara sinmiş serinlik, Örtülmemiş bir aynadan sızan ışık gibi.  ...

“bu şiir Zazen’de* olduğum anlardan birinde “hayatın hiçliği ve yokluğu”nu sorgularken, ne basitmiş yaşamak, diye düşündüğüm anlarda zihnimde oradan buradan...

Bir gün, gökyüzü kapılarını araladı, Yorgun dualarımın ellerini tuttu Dokuz ay bırakmadı. Ve zamanı geldi Sessizce indi, İnci tanesi gibiydi,...

Alarm çaldı. Sanki biri kulağıma megafon dayamıştı… Gözlerimi araladığımda ilk gördüğüm, dünden kalma kahve kupası, içinde hâlâ yarım bir yudum....

Açık bir şiir ısmarladım, ‎Hindistan'ınn gözyaşından sana, ‎Tenhalaşan bir cadde, ‎Kaldırımı döven yağmur, ‎Dansta sana eşlik eden bir kelebek, ‎Serkeşlik...