Cân verdi o meydânda, açıldı kapı-yı nûrBir pervâne gibi yandı o âşk ile mest-i hûr Gülzâr-ı şehâdette kan oldu güle...

Seher vaktinde düştüm dergâhına,Nigâhım yaşlı, gönlüm bir beyâna. Şeb-i hicrânla yandı rûhum ey Nûr,Günâhım kül oldu rahmet pirnur. Kapı ister...

Gördüm cemâlin ile bahâr oldu gönül gülşenBir nazla açtı gül gibi bin sır sana her beden Gülşende bülbül oldum adınla...

Bu şehirbir sigara izmariti gibidudaklarımda sönüyoryağmur, sokak lambalarına asılısarı bir yalnızlıkve senbir tren garı kadar uzakbir mektup kadar yakındın kaldırımlarda...

Sükût eyledim, açıldı içimdeki sırlarKelâmın yükü çöktü, hafifledi varlar Dilim susunca kalbim dile geldi bir anBu sessiz âlemde Hak oldu...