Topraklar ızdırapla sulanırken
Aç göğsünü yer kabuğunun
Ruhunu kusar Kudüs
Süleyman’nın bedeninden
Yer altından korkarak çıkar
Yecüc ile Mecüc
Afrikanın yanık teninden
Balçıkla sıvana sıvana leşler
Leşler akar denizlerden
Kargalar devleşir.
Üzüm suyu sarhoşluğunda
Putlaşmış benler
İçtikçe içerler Şamdan ,Bağdattan,
Kanı çekiliyor asrın
Veba değil bu salgın
Mahşerin sesidir yankılanan
Gümbür, gümbür gelir İsrafil
Doğudan doğar güneş kırmızı
Gök kubbenin delinmiş zırhı
Dolmuş ciğerlere katran karası
Eeey ,bu evren denizine
İnsanı salan rabbim
Hakkın güneşini
Batının karasında boğan rabbim
O nur yıldızını, çak yine semamıza
O ay parçasını sal yine aramıza….
Dehlizlerde iman,
Kalmamış ümmette hiçbir birlik
Altından, ipekten kıyafetler
Gönüller kan revan
İstedikçe istiyor nefsi firavun
Ordular kalabalık
Şeytan kendinden emin
Hilal gökte asil
Ezan kubbede sonsuz
Eeeyy ,göğümü maviye boyayan rabbim
Kır artık zincirini içimizdeki canın
Bırak ezelden hasretle yanan varlığın
Aşk ile çoğalır ,
Aşk ile azalır dünyanın ahvali
Aydınlansın nuru kadim ile evrenin kanayan kalbi
Arafatta bekler buluşmayı kardeşlik
Gönlü kırık öksüzlerden toplayarak tohumlarını
Yarab ,sal yeşil kuşlarını
Kanatlarında merhametin uğultusu
Sarsın tüm dünyayı islamın ışıltısı.
