Bu dünya her şerriyle dolu dolu,
Menfaatince şekillenir görünce kirli pulu,
Yeter ki kaybetmesin yürüdüğü yolu,
Kulun kula taptığını da görürsün.
Havvan’ın nefsi miydi Âdem’i kandıran,
İblise yol gösterdi diye sürünüyor yılan,
Dünyaya düşünce tövbe edip ağlayan,
Nefsine yenildiğin toprakta çürürsün.
Hani gece karanlıkta gördüğün o yıldızlar,
Ana kuzuları da şimdi oralarda yalnızlar,
Gözlerden tohumlar düşünce toprak sızlar,
Her düştüğünde kalbin sızlar, ölürsün.
Ağlayan annelerin gözyaşı toprakta tohum,
Yolun ilk çizgisinden göründü benim sonum,
Herkes gibi ben de Âdem’den bir kulum,
Kulun kula ettiğini gördükçe büyürsün.
Küçücük bedenlerinde büyük büyük acılar,
Yaşamak istemez mi ki, ölmeye edilir dualar,
Allah Allah diyerek, Allah adına çalanlar,
Çocuklar her ah dedikçe sürünsün!
Bir yanıt yazın
Hakkımızda
Kibele Kültür Sanat
Merhaba sevgili okur.
Mitolojide Tanrıların anası olarak bilinen Tanrıça Kibele’nin anaç, üretken, hayatın devamını sağlayan özelliklerinin uğruna inandık. Ve onun adını kullanıp Kibele Sanat olarak edebiyatta biz de varız dedik. Edindiğimiz misyonla amacımız; bizden önceki kalem ustalarımızın bayrağını, gelecek kuşaklara ulaştırmak. Çünkü edebiyat dünya tarihini içinde barındıran devasa bir ansiklopedidir… Devamını Oku