Bir yaz esintisinde sensizliğin çan sesleri,
Kalbimin kıyısına vuran eski bir dalga gibi.
İzini sürdüm sessizce, savrulan her anımda,
Hayatın sıcak busesi nefessiz umutlarımda.
Esmekten yoruldu hicran halim,
Mısralarımın asaletinde mühürlü hislerim.
Cümlelerimin toz tutmayan sokaklarında,
İstasyon yalnızlığında ruhum.
Ateşin narında üşüyor yalnızlıklarım.
Sensiz kaderimde faili belli acılarımın.
Dut lekesi gibi işlerken ruhuma varlığın,
Şiirler benim en güzel tercümanım.
Her sabah uyanırken sensizliğe,
Rüzgarın en kırılgan yerine adını bırakıyorum.
