Dünyanın öbür ucunda kendime benziyorum
Buluyor gözlerim
Ama illaki uzak olacak yakınlık için
Zor olacak
Hasretli içilen kahve kokusuna karışık
Oturduğumuz kafe
Gözlerinin değdiği ahşap sandalyem
Ve saçların
Ağarmış bi şekilde
Neden?
Sesin biraz daha ağırlaşmış
Ellerine uyumlanmış
Dumanı üstünde
Kaleme üflüyorsun, kalbime
Hüznümün derinlerine inci mercan düştü
Kül, kanat, gizem ve orgazm
Anka kuşunun çırağıyım
Ölü iken yaşamayı bertaraf etmemi buyurur
Ölüsün ve öyle kal
Yaşayanlar hatırına kul ol, külden kollarınla
Uçma
Sürün bağrına toprağın
Ayakkabımla bağlıyorum yollarını
Deri, pamuk, hanımeli ve yağmur
Zikirde sayı, fikirde zıtlık
Larvalarda kelebekler
Damlaları lavlardan düşerken büyüyor
Tam senin istediğin kadar
Tam da senin gözüne layık bir ziyafet
Sonata dönüşüyor, düşüyor, üşüyor
İki ata aynı anda bindim
Birinde yoksun, diğerinde urgansın
İnmeye diye bindikçe ellerime yapışıyorsun
Ne de güzel kanıyor ellerim terime
Yakıcı, tutucu, tutkulu ve naif
