Uyan ey yüce Türk, ses ver halkına
Kör gözler ardına kanıyor yarına
Sessizliğiniz çığlık olmayacak
Geleceği basmadıkça bağrına
Güneş batmadan gölgeler uzamaz
Karanlık olmadan aydınlık doğmaz
Taş keser bazen yaralı vicdanlar
Gözün görmediği yara kanamaz
Neden sustun şimdi, neden göz yumdun?
Kim öğretti de sana uygun buldun
Bin bizlerin naçiz istikbalini
Kimlere altın tepsilerle sundun
Gözlerini aç, yarının yanıyor
Ve göğe değil, içine doluyor
Dumanı, yorgunluk doğdu bugüne
Benliğim bunun tümünü soluyor
Bahtıma düşen güzel, nerde bekler
Bilmez bekler, kavgam ne derindir
Beridir kim bilir ki kaç seneler
Milletin canı hak yolunda birdir
Binbir çocuğa düşen yağmur gibi
Kafasının üstünde ne vardı ki
Yıldızla dolup taşan gökyüzü mü
Solmuş, yıldızdan parlak geleceği
Güneşi tutuyor ellerin hâlâ
Sıcağı bırak yaksın, sen bırakma
Yeni gün vicdanın içine dolsun
Erken uyu, düğün varmış sabaha
