Yine susuyorsun bugün gözlerini kapatıp,
Kirpiklerinin oku kalbime çarpıyor.
Geceye mi küsmüş sabahın, nedir ki bu sessizliğin?
Bedeli yalnızlığa sığınmak ise işte gör,
Hasretten bölük bölük sensizliğim.
Yine susuyorsun bütün terk edişlere rağmen,
Aklımda cevapsız kalan soruların dilisin sen.
Çözülmeyi bekliyor gönlündeki kelimeler,
Bir kez bile olsun halimi anlamıyor hayaller.
Gecenin bilmem hangi saatinde yatak odamın duvarları ıssız,
Karanlığa hükmeden gözlerinin gözlerimdeki adı kararsız.
Ey bana yürekteki sevgisiyle dostluk kılan!
Yıkıp da gel şu dört duvarın arasındaki sessizliği,
Kalmasın kıymet bilmekte yalan.
Nedendir bunca zaman bir şeyleri düğümlerden kurtarmamak elinde?
Neden ki sevgilim, hâlâ kapalı kapılar bekliyor dilinde?
Yine susuyorsun kalbini bütün sevdalara kapatarak,
Sitemli bakışlarına sığdırıyorsun hazin akşamları.
Belki de bilmediğim bir dilde gözyaşlarını yazıyorsun,
Duymadığım bir sesle ağlayarak.
Haydi gel, evvelce vakitler ufukta kararmadan,
Bırak gizli suskunluklarını yaralara tuz bastırılmadan.
Gel, kalbim mülkün olsun daima mesut olacağın;
Kurtar kendini yalancı aynalardan,
Huzur köprüsünde doğru gitsin yolumuz, susmadan kalacağın.
