Beni anlamadın…
Dinledin.
Sadece… ama sadece dinledin.
Anlamak mı istemedin?
Anlamadın mı?
Bilmiyorum.
Hissettiklerim kadar bağırabilseydim, belki anlardın.
Gözlerini gözlerime değdirdin, umutlandım.
Ama… duymadın.
Her umudumda biraz daha yok oldum gözlerinde.
Ve sonra… kalbinde.
Duymadın.
Oysa her göz bebeğin, göz bebeğime baktığında
bir kez olsun anlaşılmanın parçacıklarını görmek istedim.
Yardım istedim.
Anlamadın.
Beni anlayamayışınla,
her saniye biraz daha beni kendimden eksilttin.
