Kızıl Vatan

Anamın sureti sarı, beze sarılmış onun yarısı.

Bir elinde kanlı bere, ötekinde hançer yarası,

Yiğidimin acısı sıçramış kalbine,

Demeni yaşı inmiş dibine,

Sen ağlama anne.

Yiğit toprak oldu Hakk’a vardı,

Varsın gitsin bu ölüm, vatan sağolsun anne.

Anaların gözleri topraktaki yiğitlerin de,

Hasımlar kan arayışında,

Babalar müjde.

Kalmasın şehidimin kanı yerde.

Kahrolsun karşı yakaladı yabancı,

Ersin sona bu harp,

Sen ağlama anne.

Vatan sağolsun haylırışları cephede,

Sağ tabi Vatan ama kanlar nerede?

Nerede ananın göz yaşı, şehidin alacağı nerede?

Anamın elı bayrakta, oğlunun kızıl kanında,

Dudağındaki hüzün tebessümü tüm oğulların adına,

Son sözü, “Tabutu düz yavrumun, Vatan sağ olsun”

Gel ağlayalım anne.

Ağlayalım düz tabutlar

Yalan dünya için çekişenlerin yerine ağlayalım.

Bir avuç toprak için,

Şehidimizin kanıyla boyanmış bayrağımıza,

Sınırları kanka çizilmiş yurdumuza ağlayalım.

Şühedaların üstüne kurulu harabeye ağlayalım.

Yine de onlar dedi ya “Vatan sağ olsun” anne.