Şiir

Çıplak ayaklarını basarsın taşlara Üşür ayak fidelerin bilirim Gözyaşlarında iliklenir yoksulluğun düğmeleri Munzur Dağları’nın eteklerinde Bir çoban kaval çalar Kabarır...

Çünkü tek bir yanlışın tüm doğruları götürdüğü bu sınavda, Şıklar arasında en şık durduğundandır tek doğrum oluşun; Biraz da bana...

Büyümüyorum, Ben senin gözlerinde. Büyümeyi de istemiyorum, Nasıl yapıyorsun bilmiyorum? O gözlerin işliyor yüreğime.   Güçlü kolların var senin, Sığındığım...

Güneş eritir zamanı, zaman insanı, İnsan da insanı. Uyanınca geçmeyen, uyanmak istemeyen yorgunluklardayım. Tatilci bir tiryakinin Sönmeyen izmaritine bakar Pamuk...

Tükenenlerin ardı sıra nelerdir ki yükselen Bir duyuverseydik keşke ne diyor rüzgar Ürperti gibi dürter ansızın bir hezeyan Sükut içinde...